W ostatnim czasie Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnął, że podatek od nieruchomości, która z pewnością nie jest wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej, ale potencjalnie może być powinny być jednak opodatkowane stawką wyższą (a więc jak przy działalności).

Ten groźny wniosek został wyprowadzony co prawda w stosunku do spółki należącej do grupy PKP i dotyczył opodatkowania gruntów po zlikwidowanej linii kolejowej. Można wyrazić nadzieję, że teza ta nie będzie stosowana szeroko, ale znacząco w mojej ocenie poszerza zakres ryzyka podatkowego przedsiębiorców.

Przechodząc do szczegółów: spór dotyczył decyzji burmistrza, który ustalił obowiązek podatkowy spółki prowadzącej działalność gospodarczą, uznając, że nieruchomości te, mimo braku infrastruktury kolejowej, mogą być wykorzystane do działalności gospodarczej, a tym samym podlegają wyższej stawce podatku od nieruchomości.

W pierwszej instancji spółka odwołała się, argumentując, że grunty, mimo że były ujęte w ewidencji środków trwałych, nie były użytkowane, nie generowały przychodów i nie nadawały się do prowadzenia działalności kolejowej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, utrzymując decyzję burmistrza, wskazało, że w przypadku tego rodzaju nieruchomości wystarczy potencjalne ich przeznaczenie do działalności gospodarczej, co wynika z przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Z kolei Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę spółki, podkreślając, że grunty te były elementem majątku przedsiębiorstwa i mogły być potencjalnie wykorzystane w różnych formach działalności gospodarczej.

Ostatecznie sprawa trafiła do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w wyroku potwierdził prawidłowość decyzji organów podatkowych. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że likwidacja infrastruktury kolejowej, zarówno w aspekcie prawnym, jak i faktycznym, nie wpływa na status gruntów jako budowli. Sąd wskazał, że o związku nieruchomości z działalnością gospodarczą decyduje nie tylko ich faktyczne użytkowanie, ale również potencjalna możliwość ich wykorzystania w działalności gospodarczej, co zostało udokumentowane przez spółkę w postaci amortyzacji i zaliczania tych gruntów do kosztów uzyskania przychodów.

W opinii Naczelnego Sądu Administracyjnego, grunty, mimo złego stanu technicznego i braku użytkowania, mogą być w przyszłości przeznaczone do różnorodnych form działalności gospodarczej, a związane z nimi działania spółki, takie jak amortyzacja i wpisanie do ewidencji środków trwałych, wystarczająco wskazują na ich związek z działalnością gospodarczą. Tym samym, NSA oddalił skargę kasacyjną spółki, uznając, że decyzje organów podatkowych były zgodne z obowiązującymi przepisami prawa.

Podkreślić należy więc, że w tego typu sprawach istotne jest nie tylko faktyczne wykorzystywanie nieruchomości, ale również ich potencjalne przeznaczenie do działalności gospodarczej, co może mieć kluczowe znaczenie przy ustalaniu wysokości zobowiązań podatkowych. Konieczne będzie zwracanie jeszcze szczególniejszej uwagi na kwestię amortyzacji i jak wyglądają księgi (lub rachunek zysków i strat) w kontekście kosztów uzyskania przychodu.

PRZEJDŹ DO: RADCA PRAWNY POZNAŃ